<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0">
<channel><generator>iloblog 1.0</generator><title>DagDichters Feed</title><link>http://blog.gedichtenmakelaar.nl/</link><description>Waar de dichters van De Gedichtenmakelaar schijnbaar achteloos hun gedachten aan het scherm toevertrouwen.</description><item><title>Saar en Simon, mien Joodse overbuurn</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=17</link><description><![CDATA[   Elk joar um disse tied drukt mi’j een last. ’t Get umme mien overbuurn. Saar en Simon Keizer. Niet dat aa’k ze ‘ekend eb; zie bin op 14 mei allebeidn precies 69 joar dood. Vergast in Sobibor, een vernietigingskamp teegn de Oekraiense grens. Simon en Saar waarn toen 66 en 69 joar old. Twie moand doarveur waarn ze op’aeld van uus, an ’t Burgemeester Roijerplein in Hasselt in een lösse vrachtwaegn.   
 Toen ek an dit pleintien kwam woonn begon zich elk joar duudeluker óf te teekn, wat d’r met de Joodn in Hasselt was gebeurd. Dat kwam deur mien overbuurman Cassin, de vroggere buurjonge van Saar en Simon. Cassin ad as puber zien buurn uut’ezwaaid op die mooie veurjoarsdag. Saartje ad um nog een kus ‘egeevn. “Cassin, ek zie oe nooit weer” ad ze ‘ezegd. Simon ad zien horloge bi’j zich ‘esteukn en twie jassn over mekaere én etrökkn. Die konn nog van pas koomn, in Westerbork.  
 Cassin ad een foto van Saar en Simon. Zie stoan veur mien uus, op een zunnege dag. ‘t Muut rond ’t middeguur ‘ewest weenn, want eur skaduwn bin klein en pal onder eur. Saar, van geboorte Marcus, draegt een donkere jurk met witte figuurties. Vuugelties? Zie ef een lief, rond, goedlachs gezechte en wit, opgesteukn oar. Simon is in driedielug pak, met horlogekettn. ’t Liekt of i’j in zien linker’aand een segret ef. I’j ziet d’r jonger uut as Saar, en dat is ie oek. Niet duudeluk wanneer de foto ‘emaekt is. Veur de oorlog? Alles leek nog koek en ei. 
 In mien bureaulae leg al joarn een stapeltien gegeevns, die aa’k deur de joarn én verzaemeld eb over de femilie Keizer. Mien gedachte was, en dat leek mi’j een opdracht, umme een keer een buukien te skrievn over de Hasselter Joodn, um ze naemn te geevn, Saar en Simon in ’t biezunder. Maer elk joar wördt ’t muujleker en stop ek et weer weg. Umdat de geschiedenis zo donker is, naer, en walgeluk. En onveurstelbaar. Onveurstelbaar veural, umdat zelfs dat buukien d’r niet iens is. Dat ‘t nooit ‘eskreevn is, een halve eeuw geleedn.  
 Met de doodnherdenking stoan wi’j altied veur ’t monument an de Stephanuskerke. Et is in mien beleving een genant monument. Met vuuf naemn van Hasselter oorlogsslachtoffers. ’t Monument is van 1950. Pas in 1989 wörde ’t monument eindeluk uit’ebreid met de kaele zin “Gedenk het leed van onze Joodse stadsgenoten” Veur de naemn was blijkbaar gien plaese meer. De slachtoffers muu’j zuukn in het Digitaal Monument Joodse Gemeenschap in Nederland.  
 As Saar en Simon vermoord wörrn, is de rest van eur kleine femilie al dood. Een half joar doarveur is in Mauthausn eur zeune Soes vermoord, een moand doarveur Soes’ vrouwe Betje in Auschwitz. Op 30 november ’42 sterft eur zeuntien Simon, 6 joar, in ’t Apeldoornse Bos.  
 De bruur van Saartje, Bernhard Marcus van de Brouwersgracht, wördt in september ’42 in Monowitz vermoord. Zien vrouwe Henrietta sterft (o wonderluk lot) op exact dezelfde dag, maer dan in Auschwitz. Henrietta is weer een zuster van Simon Keizer. Eur kienders Philip en Zientje, met eur 3 joarug zeuntien Bernhard ondergoan ’t zelfde lot. Moejer en kiend op dezelfde dag, Philip vier moand laeter.  
 Een moand doarnoa wördt de dochter van Saar en Simon, Carolina, vermoord saemn met eur kienders Jacob, van 11 joar en Simon, van 8 joar in Auschwitz.. 
 As Saar en Simon op die veurjoarsdag in de vrachtwaegn stappn, bin ze alles al kwiet. Eur zeune en dochter, eur drie kleinkienders, een bruur, een skoonzuster, een neve, nichte en achterneefien. In een half joar tied is een complete Hasselter femilie uit-eroeid.  Eigenluk is alles wat aa’k wiete van Saar en Simon in iene column ‘ezegd. Dat is nog ’t ergste. Dat ’t zo onnuumeluk weinug is. Ek stoppe mien pepiern weer in de lae. Tot ze weer koomn spoekn, Simon, Saar, Soes, Betje, de kleine Simon, Bernhard, Henrietta, Philip, Zientje, de kleine Bernhard, Carolien, kleine Jacob en die andere kleine Simon.     
 ]]></description><pubDate>Tue, 01 May 2012 22:39:54 +0200</pubDate><category>dagdichten</category></item><item><title>Börstkankeronderzuuk en zo</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=16</link><description><![CDATA[   Deur een nog onbekende spuuling van ’t lot bin’k de vuuftug ‘epasseerd. Ondanks leemnsgevoarluk risicovol gedrag zoas: niet vuule, maer wel vaeke wien drinkn, et regelmoatug eetn van frikandelln speciaal en minstens een pak Samson-sjek in de weke wegpaffn. Now mos ek mi’j meldn veur een bevolkingsonderzuuk noar börstkanker. Gratus en veur neks mocht ek mi’j op vrijdag de 13e vervoegn op de parkeerplaese van sporthal de Prinsenhof veur ’t onderzuuk.   
 Een gratis onderzuuk sloa'j niet óf in disse tiedn. Oewel ’t mi’j nogal raer leek umme op een parkeerplaese bi’j de sporthal mien börstn te ontblootn. ‘k Was benijd oe of dat gét en wie as doar allemoale op óf koomn. Zolln d’r keerls langes de kaante van ’t parkeerterrein stoan? Ek mos wel eerst een förmulier invulln met mien gegeevns. Ek kon mi’j oek ófmeldn, trouwns, maer dan muu’j ‘t förmulier oek invulln. Woarumme aa’j niet mee willn doen. Ie kun dan een vaekkien ankruusn. Beveurbeeld:  
 ‘Ik heb nare ervaringen met het onderzoek’ of nog vuule erger: ‘Mijn borsten zijn geamputeerd’ Stel oe veur. Ie bin oen börstn kwiet vanwege kanker en dan zo’j ies eemn een uutgebreid fantoom-börstkanker onderzuuk loatn doen. De volgnde ankruus-meugeluk’eid was zo meugeluk nog bizarder. “Ik ben bang voor kanker” Nee, dan muu’j veural niet noar een börstkanker-onderzuuk goan, want wie wét krie’j doar kanker van, wiet ie vuule. 
 Mien reedn umme mi’j of te meldn, nameluk, “Ik heb geen zin mijn borsten vrijwillig te laten verpletteren tussen twee perspex platen” stond d’r niet bi’j. Dus ek bin d’r maer én egoan. 
 ’t Onderzuuk was gelukkeg niet in de open lucht op ’t parkeerterrein. D’r stond een grote gebliendeerde bus. Een echte kankerbus, dacht ek nog. Binn was ’t best gezellug. Allemoale buurvrouwn van mi’j van ’t Roijerplein! Addn ze maer ‘ezegd dat ’t op postcode gonk, dan waarn wi’j d’r met ’n alln noar toe ‘efiest, Trijn, Ada, ekke en de rest. Op de mini baelie stond een monsterluke aardewerk bloempot in de vörm van een roze bh, gevuld met vetplaantn.  Mien börstn wördn precies zo aak mi’j veur’esteld adde langzaam ‘eplet tussn twie dekke deurzechtuge plaetn. ’t Zaag d’r uut as een gebombardeerde kwalle an ’t Noordzeestrand. Twie verpletterde kwalln. Volkoomn ongevoarluke, lösgezungn wiekdiern die neks meer met mi’jzelf te maekn addn. Flits, flats, foto. ’t Deu niet iens echt zeer oek.  
 Inmiddels is de uutslag binn. D’r is bi’j mi’j gien anwiezing veur börstkanker ‘evunn! Maer niet te vrog ejuicht: ‘De uitslag geeft geen volledige zekerheid dat u geen borstkanker heeft’ zo kankert de brief zaechies verder ‘Niet alle verdachte afwijkingen worden gevonden. We kunnen alleen zien hoe de situatie op dit moment is. Niet of u in de toekomst borstkanker krijgt’ Nee, zoiets dacht ek al. Ie kun’t altied nog kriegn. Ie kun nog vanalles kriegn. Maer now eb ek nog eemn neks. Althans gien börstkanker. 
 Woar zo'j trouwns die bh-börstkanker-bloempottn kunn koopn?  
 ]]></description><pubDate>Wed, 25 Apr 2012 21:25:31 +0200</pubDate><category>dagdichten</category></item><item><title>De kop verkierd</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=15</link><description><![CDATA[   De kop verkierd  
     
  Soms ej dat wel ies, de kop verkierd. Gebeurt mi’j niet vaeke maer vandaege zit alles teegn en loop ek d’iele dag te fulmineern teegn vanalles en nog wat, maer veural teegn bekrömpn, misseluke Hollaandse kleinzielug’eid. Laand van kruudeniers en prutsers op de vierkaante centimeter! Laand van regelneevn en godvergeetn skoelmeesters!   
   
 Benauwd. Dat kriej ’t d’r van. Ek mage gien bluujnde takkn van de boom in ’t perkien knippn, want doar krie’j gedonder van. Altied stét d’r opiens wel zo’n uutgestreekn vrome keze-kop achter oe die as zeg: dat mág niet. Bi’j de bubelotheek, die as ie nooit lös is, maa’j gien boekn in de brievnbusse gooin. Doar krie’j gedonder mee.  
   
 Met de bubelotheek is ’t zo slecht gesteld, dat aa’j muun draevn umme een boek te bemachtugn, in dat iene uur dat ’t kreng lös is. En draevn in dat aandere uur dat ’t kreng nog niet dechte is umme ’t boek weer terugge te brengn. Bezuunegn, muun ze. Maer ondertussn wel een vette nije inrichting en vette nije compjoeters. Vlak veur de krokusvekaansie –drie keer probeert umme ‘t boek terugge te brengn, dechte deure- ’t boek in aerremoede maer deur de brievnbusse ‘flekkert. Ziezo, dacht ek.. Löp de boete niet zo op. Koom ek vandaege terugge een boek lienn zég de compjoeter teegn mi’j “Geen Boeken In De BrievenBus Gooien!!” en hatseflats: eerst dertien euro boete betaeln veur ’t aak een nij kan lienn. Vuile KruudenierCompjoeter. Woest loerd’ek umme mi’j én, umme de eerste de beste bubelotekaris de pochel vol te skeldn, maer gien hond te bekenn. Allient maer een compjoeter. Zo’k die in mekaere rossn?  
   
 Bi’j mien moestuintien is de kepotte stoel, die aa’k zundag netties op een rommelbulte bi’j ’t begin van ’t tuincomplex ‘ezet ebbe, weer terugge gooit bi’j mien tuintien. Een oerkreet ontsnapt mi’j. Wie van die kloteruge tuinkebouters ier ölt mi’j zó in de gaetn, dat mien grof vuil precies weer óf’eleverd wördt op nummer 122? Veuruge weke waarn twie golfplaetn, bedoeld veur ’t dak van mien Soweto-bungalow op ’t tuintien, éémn ‘eparkeerd in de gruppe, zómer verdweenn. Spoorloos. Diefstal of controle? Fékkien stookn mag ier oek al niet. In Espelo maagn ze 70 meter oge poasbultn in de braand steekn; ek mage op mien tuintien nog gien taekkien verbraann. Krie’j gedonder mee.  
   
 Achter in mien tuin is ’t plestiek van mien tunneltien deurmiddn ‘eskeurd. Godver. Now slét de schizofrene paranoia roazndsnel toe. Wie zol d’r met de vievers an mien tunneltien ‘ezeetn em? Die dekke rotzak van d’overkaante?  
 ‘d Iele tuindersweerld is teegn mi’j. Zie muun mi’j niet, bij “Tot nut en Genoegen”  a.  um taa’k een vrouwe bin,  b.  um taa’k niet spitte en  c.  um taa’k niet met kaerrevrachtn stinknde koestront smiete. Willn ze mij wegpestn, net as mien Syrische buurman, die as allient maer knoflook, peper en turkse sloa kweekt? Die nooit wiedt? Woar ’t iele complex skaande van sprék? Want wat de boer niet kent, dat vrét ie ummers niet.  
   
 Is d’r nog meer loos? Ja. Ier laegn nog drie parkeerbonn’ en een bon veur 7 kilometer te aerd riedn in Olst. En bi’j de winkel woar aa’k een leeslaempien kocht, dat kepot in de deuze bleek te zittn, maa’k niet ruiln, want ek eb de bon niet meer. ‘t Dink gister ‘ekocht, ’t blonde kassamonster wét ’t nog precies, maar nee, gien bon, niet ruiln. Bonn in overvloed, maer die iene niet. ‘Steekt dat dink dan maer in oen reet’  E’k dat echt ezegd? Zeker wel. Maer toen zaat’ek alweer in de owto.  
 ]]></description><pubDate>Wed, 11 Apr 2012 13:13:46 +0200</pubDate><category>dagdichten</category></item><item><title>Groetn uut Gaellemuun</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=14</link><description><![CDATA[   Vaeke erger ie oe dood an meinsn, maer soms ontroern ze
oe. Wanneer gebeurt dat eigenluk, dat ontroern? Niet vaeke. Maer aa’j goed
noagoan, dan is’t eigenluk altied as meinsn echt bin, zichzelf, zonder zich
bewust te weenn van umstaanders, camera, kiekers. As ze zich met eurzelf
allient wietn en bin zoals ze werkeluk bin. De kaans, dat aa’j dat treffn is
klein, want ie bin d’r dan zelf oek altied bi’j. Of ie bin een voyeur en loopn
te loern op plekkn woar dat niet mag.  

   

 Kienders em ’t soms. Bin zich
niet bewust van wie d’r op eur let en bin zichzelf, vreezn gien commentaar en
gien oordiel en goan eur eign dromeruge gaank. Tot as een volwassene d’r um mee
bemuujt en dan vaelt et toneel an skervn. Dan wét et kiend opiens weer wat as
’t muut en niet mag, wat as eurt en niet eurt in de volwassn weerld. Muut ’t
weer voldoen an bepoalde regels en nörmn van de older: “Wat zaeg ie dan? Zaeg
ies: dankjewel?” En dan is de dromerije veurbij.    

 Zeldn koom ‘ie een volwassn
exemplaar teegn met de onbevangn’eid van een kiend. ‘Man Bijt Hond’ is d’r goed
in um zulke figuurn op camera te spottn. Niet zeldn draeit dat dan uut op een
pandemonium rond een bepoald type, zoas de Veerkampjes. Of now, de verslaefde
DieuDonné en zien moejer Elly. Dat vuult dan oek weer niet goed. Hype zovuule.  

   

 Disse weke was een zeldzaam
exemplaar te zien, in de Man Bijt Hond uutzendege van 26 meert. ’t Was een
(veurmalig) plaesgenoot, genaemd Bakker, alias de Roeme Kiel, die as ze met de
camera op weg van Wulpenbek noar Kale Kluft over ’t mat kwaamn. Ek kende de man
niet. Ek kon zien woning oek niet thuusbrengn. ’t Was ergns bi’j de Grote
Kerke, want ‘ie eurdn van dechtebi’j de klokkn luddn. De verstokte vrijgezel
begon in zien smeruge keukntien onmiddeluk over zien –ofwezuge- liefdesleevn.
Zich totaal niet bewust van de macht van de camera, ’t internet en verveelnde
bloggers, zoals ondergeteeknde. Of ’t kon um neks skeeln. I’j was gewoon
zichzelf. Met zien dertug joar rouw over een verleurn liefde. Oe iete ze?  

 “Visser” zee i’j. Gien
veurnaeme. Dat was de ienege restrictie die i’j toepaste op zien verder
uuterste privé story. Noa acht joar verkering wörd’i’j overspaenn. En ad ’t
zelf uut’emaekt. Ad doarnoa nooit meer een maegien an’ekeekn.  

   

 I’j leut een zwaert-wit
fotoogien zien, ‘eneumn in Davos, van een donker snuutien. Gien gemienskop veur
’t uweluk. “Kiek uut” ad i’j zien kleine Visser ‘ewaerskouwd: “Geeft oe niet,
as vrouwe” Ja, verteld’ie, want aa’j zovuule begeerte vuuln, dan goa’j soms te
verre. Maer zie niet. Zie bleef sterk. Zie bleef baas, over eurzelf. En oe ’t
oek kwam, Bakker bleef allient en ongetrouwd achter met umzelf, een keek noa’t
maegien Visser nooit weer een vrouwe an. Nooit meer verkering, nooit seks.  

   

 Oe smerug zien keukntien en
zien koffiezet-apperaat oek was: de man zelf was ien en al geesteluke hygiene
en zuuver’eid. Over zien smoezeluge waandtegel “God blijf mij nabij” wapperdn
de spinnebelln. De wasmesiene draeide. Was ie nooit kwoad op God ‘ewest, vreug
de verslaggever. “Nee, nooit” zee i’j, zó beslist, dat aa’j zeker wössn dat ie
nooit en te nimmer kwoad op God ‘ewest was. “Want hij is zó genoadig… en
zo…zo….” ie zaagn um deinkn, en teruggedeinzn in zien gedachtn, umme nog méér
over die Onnuumluk Naemloze te durvn zaegn, as nietug meinse. “Ja, wij zijn
maar een stofje aan Zijn weegschaal” besleut i’j tenslotte in zien beste,
nederugste Ollaands.  

 En dat ontroerde mi’j. Ja,
Bakker, dat bin wi’j, dacht’ek. Stöffies.  

 Maer ie bin een goldstöffien.
Op de weegskoale van de Eeuwige. Dat d’iele bleksumse weerld dat now maer wét.  
 ]]></description><pubDate>Sun, 01 Apr 2012 12:04:27 +0200</pubDate><category>dagdichten</category></item><item><title>de Gedachtn Makelaar: Achterluke cultuur</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=12</link><description><![CDATA[   De gedachtn bin vrij. Zo deink ek bi’j ’t skrievn van mien eerste column op ’t internet. En as ergns de gedachtn vrij bin dan is ’t wel op ’t internet. Deink ek. Zeker wietn doe’k niet, want d’r bereikn oe oek berichtn van bloggers die as met de dood wörren bedreigd. Dat is nog steeds an ’t aandere einde van de weerld en niet in disse weerld. Maer ie wietn niet oe snel d’ iene weerld de aandere bereikt. En opslokt. Meesleurt, met nije moedes en grilln. Aandere gewoontn. Doar ku’j best beducht veur ween.   
  Veural as die gewoontes niet ni’j en vernijend bin, maer antiek, uut ’n stienn tiedperk, woarin de meinse in grottn leefde en d’r op lös roste in een dierevel.  

 Stond oen kop de antieke meinse niet an, dan ramd’ ie oe in mekaere. In sommege cultuurn wörd’ ie doarnoa oek nog op-evreetn. Hup, in de kookpanne, bietien zolt d’r bi’j en kloar was ’t dagmenu der hottentot.  

 Wi’j waarn zelf netuurluk oek achterluk vrogger. In ‘t zogenaemd ultra-orthodoxe dörp van mien jeugd von ek iederiene achterluk. Ek deu mien uuterste best umme d’r zo min meugeluk achterluk uut te zien en dat was: aanders as aandern. Dus leup ek rond in raere fetuutn, grote lappn, felgeverfde klompn, roodgeverfd hoar en dekke zwaerte kowsn. Vanzelf, zu’j zaegn, zwaerte kowsn. Maer die ad doar toen echt gieniene an.  
 Zie addn doar witte kowsn an. Of vleiskleuruge penty’s. Maer gien zwaertn. 
 Ek ad oek een grote zwaerte fahr-rad, uit Stapperst importeert, met kleuruge gehoakte jasbeskermers. En rijgbooties, strakke corduroybruukies en een leern jack. En in zwoar pessimistische buien hijst’ ek mi’j ien mien vaejers trouwpak. Met grote veilugheidsspeldn op-ebunn. Dus keekn de meinsn mi’j doar wel ies noa. Wat vermoedeluk mien doel oek was. Sommegn skuddn nouw merkbaar ‘t eufd. ‘Is dat een deerne van die-en-die?’ zaa’j ze deinkn. ‘Dat löp nog slecht of’ 
 Toch durv’ ek te zweern, dat doar nooit iene de onweerstaanbare drang ad umme mi’j te stienegn vanwege mien uuterluk. Loat stoan umme mi’j van ’t oogste gebouw (dat muut oast wel de kerktoorn ween) óf te gooin, met de kop noar beneedn. Dat is wat d’r gebeurt met emo’s in Irak. Volgens de internationale pers bin d’r al minstns vuuftiene, maer misskien oek wel honderd emo jongeren, gekleed in strakke broekn en met laank of zwaert hoar dood emaekt deur de ‘moraalpliesie’.  
 Ek wiet eigenluk now niet meer wat aa’k verder zal zaegn. Een Duits lied dan maer, uut een toevallug ‘beschaefde’ neegntiende eeuw.  
 Die Gedanken sind frei 
 wer kann sie erraten? 
 Sie fliehen vorbei 
 wie nächtliche Schatten. 
 Kein Mensch kann sie wissen, 
 kein Jäger erschießen 
 mit Pulver und Blei: 
 Die Gedanken sind frei! 

 GM 
 ]]></description><pubDate>Tue, 20 Mar 2012 17:20:39 +0100</pubDate><category>dagdichten</category></item><item><title>30-12: W.G. van der Hulst festival</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=11</link><description><![CDATA[   30 december   

    W.G. van der Hulst festival    in het
centrum van Hasselt  

 Voorstelling door de dichters van de Gedichtenmakelaar.  
 ]]></description><pubDate>Mon, 14 Nov 2011 23:48:07 +0100</pubDate><category>agenda</category></item><item><title>15-12: UVON IJssel-vecht</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=10</link><description><![CDATA[   15 december   

 Optreden Marieke van Bolderen en Geke Mateboer bij de Kerstbijeenkomst
van de    UVON IJssel-vecht     (besloten
bijeenkomst)   
 ]]></description><pubDate>Mon, 14 Nov 2011 23:47:39 +0100</pubDate><category>agenda</category></item><item><title>25-11: Havana aan de IJssel.</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=9</link><description><![CDATA[   25 november 
  Havana
aan de IJssel   . Cubaanse voorstelling aan de Grote Poot 10 in
Deventer met de Cubaanse schrijver Alejandro Cernuda en dichter Casper de Jong.
 
 ]]></description><pubDate>Mon, 14 Nov 2011 23:47:01 +0100</pubDate><category>agenda</category></item><item><title>Klassiekers van toen en nu </title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=8</link><description><![CDATA[   19 november   

14.30 -
16.00 uur - Try Out voorstelling    Klassiekers van toen en nu    in
woonzorgcentrum de Havezathe in Zwolle. Toegang gratis.  
 ]]></description><pubDate>Mon, 14 Nov 2011 23:46:22 +0100</pubDate><category>agenda</category></item><item><title>Marieke van Bolderen is zakenvrouw</title><link>http://iloapp.gedichtenmakelaar.nl/blog/blog?Home&amp;post=7</link><description><![CDATA[  In december
verschijnt het Zakenvrouwen magazine, een glossy uitgave van Wegener met
verhalen over 30 Zwolse zakenvrouwen. Voorzitter van de Gedichtenmakelaar
Marieke van Bolderen is één van de zakenvrouwen die geportretteerd wordt in het
magazine.      Benieuwd naar dit interview? De Gedichtenmakelaar mag een aantal
exemplaren van het blad weggeven. Stuur een mailtje naar   info@gedichtenmakelaar.nl   en ontvang na 14 december het
tijdschrift. 

   

   www.regiozakenvrouwen.nl   
 ]]></description><pubDate>Mon, 14 Nov 2011 23:43:02 +0100</pubDate><category>dagdichten</category></item></channel>
</rss>
